СААТ «Ляхавіцкі малочны завод», вядомы пад брэндам «Ляхавічок», працуе больш за 80 гадоў і штодня перапрацоўвае ў сярэднім 220 тон малака. Прадпрыемства прайшло сертыфікацыйны аўдыт міжнароднага стандарту FSSC 22000 версіі 6.0, а каля паловы ўсёй выпускаемай прадукцыі адпраўляецца на экспарт.
Кантроль якасці і асартымент
Вытворчая лабараторыя завода лічыцца адной з лепшых у рэгіёне. З дапамогай прыбора CDR FoodLab тут вызначаюць утрыманне мачавіны ў малацэ, лактозы ў безлактозных прадуктах і хларыдаў у вадзе. Малако перапрацоўваецца на працягу сутак пасля дастаўкі — гэта дазваляе захаваць вітаміны і мікраэлементы.
Асартымент налічвае каля 40 найменняў. Аснову складаюць малако, кефір, вяршкі, тварог і сметанковае масла. Асобнае месца займае лінейка «Аўтарскі рэцэпт» — 30-працэнтная смятана і 15-працэнтны тварог без штучных дабавак і кансервантаў. Сваю аўдыторыю заваявалі дэсерты «Лакамка», а сметанковае масла пастаўляецца ад класічнага «Ляхавічка» да прэміяльнага «Прэзідэнт». Ляхавіцкае масла купляюць у Арменіі, Малдове і Узбекістане; казеін ідзе ў Расію і Польшчу.
Вытворчыя паказчыкі і мадэрнізацыя
За дзесяць месяцаў бягучага года тэмпы нарыхтоўкі сырога малака склалі 102,9 працэнта ў параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года. За той жа перыяд завод выпусціў больш за 1 500 тон казеіну, звыш 20 000 тон натуральнамалочнай прадукцыі і больш за 2 200 тон сметанковага масла. Тэмпы вытворчасці масла дасягнулі 102 працэнтаў.
Рэканструяваны тварожны цэх. Пасля абнаўлення казеінавага цэха з’явілася магчымасць павялічыць вытворчасць бялку з сыроваткі. Прадпрыемства эксплуатуе ўласныя лакальныя ачышчальныя збудаванні. Абноўлена абсталяванне для холадазабеспячэння і падачы сціснутага паветра, створаны памяшканні для мыцця і дэзынфекцыі транспарту, завершана абнаўленне сістэмы апавяшчэння і пажаратушэння.
Калектыў і кадравая палітыка
На заводзе працуюць больш за тры сотні чалавек. Больш за 15 працэнтаў з іх — на прадпрыемстве ўжо звыш дваццаці гадоў. Майстар Таісія Кулік і начальнік цэха Тамара Плескацэвіч працуюць тут з 1985 года. Сярод маладых спецыялістаў добра зарэкамендавалі сябе інжынер Мікіта Туміловіч і апаратчык пастэрызацыі Соф’я Грабец.
Прадпрыемства трымаецца на сямейных дынастыях. Інжынер-энергетык Ілья Кавальчук працуе побач з жонкай Юліяй, майстрам цэха. Сын галоўнага бухгалтара Марыны Юрлевіч Максім вучыўся па мэтавым дагавору ад завода і сёння працуе інжынерам па кантрольна-вымяральных прыборах. У сям’і Кедзь на заводзе заняты бацька Віталій (аператар кацельні), сын Арцём (начальнік участка па будаўніцтве) і нявестка Дар’я — мікрабіёлаг. Уладзімір Плескацэвіч, які пачынаў зваршчыкам, сёння аператар кацельні; яго сын Дзмітрый стаў наладчыкам абсталявання, дачка Вікторыя Хмарук — аператарам ЭВМ, нявестка Анастасія — лабарантам.
Дырэктар завода Вячаслаў Емяльяненка называе якасць штодзённай працай, а не выпадкам: па яго словах, прадпрыемства нясе адказнасць за здароўе людзей, таму мадэрнізацыя не спыняецца — завод укараняе новыя тэхналогіі, абсталяванне і спосабы ўпакоўкі.
